Wie eens kennis wil maken met een nederig plantje van de steenbreekfamilie moet eens gaan kijken op het betegeld verkeerseilandje in Grammene, daar waar de afslag naar Grammene is. Op dit moment worden de naden tussen de betontegels rood gekleurd door een ca 5 cm hoog plantje uit een plantenfamilie waarvan de meeste soorten voorkomen in het hooggebergte. Tegen de winter vormt dit eenjarig plantje, het kandelaartje, zijn rozetjes. In de lente komt het tot bloei en naar de zomer toe sterft het af, om als zaad te ‘overzomeren’. De naam kandelaartje dankt dit plantje waarschijnlijk aan zijn gaffelvormig vertakte stengel waarop de klokvormige bloemkelkjes zeker doen denken aan de kaarshouders van een kandelaar. Zijn wetenschappelijke genusnaam Saxifraga verwijst naar de standplaats van de meeste van de plantjes uit die familie, nl. in de spleten van rotsen en stenen. Letterlijk vertaald betekent saxi-fraga immers steen-breek. En de soortnaam tridactylites verwijst naar de ‘drievingerig’ ingesneden blaadjes aan de stengeltjes.
In onze regio vinden we dit plantje vooral op plaatsen die vlug opwarmen door de zon, zoals de spoorperrons die verhard zijn met donkere sintels (dus ook op de weinig betreden uiteindes van de spoorperrons in het station van Deinze, richting Gent, de bovenkant van bakstenen muurtjes, verlaten betonnen vloerplaten in de ruïnes van industriële gebouwen, …
Waarschijnlijk is het funderingsmateriaal van dit verkeerseilandje in Grammene afkomstig van een plaats waar dit kandelaartje groeide en zijn zaad gedeponeerd had…

foto’s: Karel De Waele