Op de grens tussen Machelen en Petegem liggen nog enkele zandige wegen met schrale bermen waarin een voor onze streek unieke heidevegetatie tracht te overleven. Twintig jaar geleden groeide hier nog klokjesgentiaan, maar door de toenemende bemestingsdruk is die jammer genoeg verdwenen.

Stekelbrem, struikheide, gewone dopheide, stijve ogentroost, valse salie en tormentil hopen op een daadwerkelijker bescherming dan het feit dat dit gebiedje op het gewestplan ingekleurd staat als “natuurreservaat”. JNM en enkele oudere vrijwilligers trachten door periodiek plaggen het tij te keren.