Het leek een goed idee : De gekwetste torenvalk was voldoende hersteld en mocht worden afgehaald. En dan konden we hem bij de start van de wandeling vrijlaten. Meteen goed gestart.
Maar hoe transporteer je zo’n torenvalk. Een schoendoos leek me nogal sober. Gelukkig op mijn werk een grote zware houten kist gevonden. Het mag allemaal wat ‘gewichtig’ overkomen.
We waren heel vriendelijk onthaald in het vogelopvangcentrum in Merelbeke. Met tweeën de kist naar de kooi gesleept. De vriendelijke man speurde de kooi af. ‘ Ik vrees dat hij gaan vliegen is…’ en wees op een opening in het dak.
Genante stilte.
‘… maar ik heb wel nog een andere vogel om los te laten’. Leek me een goed plan. De kooi bevatte prachtexemplaren van kerkuilen. Een buizerd leek me ook leuk. Gelukkig een geschikte kist meegenomen.
Hij negeerde echter de uilen en begon alle kooien te overlopen.
‘mag een fazant’ ( een fazant loslaten aan Machelenput …? )
De zoektocht ging verder langs turkse tortels, spreeuwen en duiven. Ze bleken allemaal nog niet genoeg gerecupereerd.
‘Ah, ik heb een prachtige zangvogel !’ Ik trachtte content te kijken toen hij een merel toonde. De kist was groot genoeg…
De dag daarop stond de magische doos aan Machelen-put ( ik had de kist ingeruild voor een doos ) toen een reporter van Het Laatste Nieuws langskwam. ‘Klopt het dat jullie straks een torenvalk loslaten ?’ vroeg hij, terwijl hij speelde met zijn fotoapparaat.
‘Wel, de plannen zijn veranderd. Het is een merel geworden. Een merel uit Merelbeke’
Genante stilte